Heeft je paard vaak blessures? Zo verminder je de kans

Dierverzorging, Paarden oktober 10, 2016

Paard met een blessure

Niemand wil natuurlijk een paard met een blessure. Er zijn genoeg maatregelen die je kunt treffen om te zorgen dat de kans daarop heel klein is.

Conditie opbouwen

Voor elk paard is het belangrijk dat zijn bespiering en conditie eerst op niveau is, wil je zwaar gaan trainen. Een jong paard uit de opfok halen en gelijk in zware training zetten is bijvoorbeeld vragen om problemen. Het is belangrijk om de bespiering van je paard geleidelijk op te bouwen. Een manier om aan de conditie en de spieren te werken is een aquatrainer. Hierbij belast je de pezen niet, maar kun je toch trainen. Ook de voeding van het paard moet je afstemmen op de hoeveelheid werk die het paard verricht.

Geen bandages

Als je blessures wil voorkomen kun je beter niet rijden met bandages. Ook al ziet het er misschien mooi uit, door bandages om de benen kan de hitte moeilijk weg. De pezen van paarden kunnen hun warmte moeilijk kwijt. Eiwitstructuren gaan zelfs kapot bij een te hoge temperatuur. Als je kort rijdt kun je bandages best omdoen, maar je kunt het beste kiezen voor peesbeschermers. Deze beschermen ook nog eens tegen aantikken.

Koelen

Tijdens een training ontstaan piepkleine scheurtjes in de peesvezels. Normaal gesproken herstellen die vanzelf tussen twee trainingen in. Tijdens dit herstel kunnen er kleine zwellingen ontstaan. Je kan de onderbenen dan het beste na het rijden ongeveer tien minuten koelen met een zachte waterstraal. Dit bevordert het herstel van de pees. Ook wanneer je al een paard met een blessure rond hebt lopen, is het belangrijk dat het gekoeld wordt.

Rustmomenten

Sommige mensen rijden vaak dezelfde oefening, omdat ze dan hopen dat het paard er steeds iets beter in wordt. Maar dit is niet slim, want er is dan een grotere kans op overbelasting. Met een zorgvuldig opgebouwd trainingsschema is dat te voorkomen. Vergeet de rustdag niet. Je kan opbouwen naar een piekmoment, maar moet het afbouwen voor herstel niet vergeten. Overbelasting is niet goed, maar ook onderbelasting niet. Zoek een balans en zorg er ook voor dat je paard elke dag buiten komt in bijvoorbeeld de wei.

Ondergrond rijbaan

Rijd je normaal gesproken op een perfecte vlakke rijbaan en moet je vervolgens tijdens een wedstrijd op een ongelijk grasveld rijden? Blessures zouden dan om de hoek kunnen komen kijken. Je kan dan het beste extra tijd nemen voor het loswerken en de duur en intensiteit aanpassen. Slimmer is om thuis al af te wisselen van bodem. Als je paard al gewend is aan verschillende ondergronden, raken de pezen er ook aan gewend.

Waak voor je paard met een blessure die terug komt

Je ziet regelmatig dat oude blessures, zoals peesblessures, terugkomen. Hoe kan het nou dat dat vaak gebeurt? Om antwoord op die vraag te krijgen moet je eerst de oorzaak van de blessure achterhalen. Dat kan bijvoorbeeld komen door de bodem, een slechte hoefbalans, enzovoort. Na de revalidatie moet je dan niet op precies dezelfde manier verder trainen. Dan weet je zeker dat de blessure vroeg of laat weer terugkomt.

Nog meer wetenswaardigheden over paarden?

De volgende artikelen zijn wellicht interessant voor u:
Tweelingveulen een leuk beeld maar een groot risico
Hoefzweer bij een paard
Gedragsdeskundige paard en mens
Dierenarstenpraktijk voor paarden “Het Montferland”

Opzoek naar een paard?

Bent u opzoek naar een paard? Bekijk dan het aanbod op BENZOO! Heeft u zelf binnenkort een paard te koop? Plaats dan gratis een advertentie op BENZOO.

 

Door: Femke Tolsma

1694 keer bekeken, 1 vandaag

Peesblessures, een boosdoener bij paarden

Dierverzorging, Paarden september 16, 2016

Peesblessures

Peesblessures bij paarden leiden altijd tot een lange revalidatieperiode. Ook is de pees bijna nooit meer in de conditie te krijgen zoals hij eerst was. Hoe kun je er het beste mee omgaan?

Een pees is de verbinding van een spier met het bot, maar verbindingen tussen twee botten worden ook wel pezen genoemd. Ze bestaan uit collageenvezels in een matrix. Die vezels vormen samen een bundel, die me anders bundels nog grotere bundels vormen. Deze ordening zorgt ervoor dat pezen in staat zijn om op een elastische manier grote trekkrachten te weerstaan.

Ze kunnen bijvoorbeeld beschadigd raken als de bundels hun elastische grens voorbij worden gerekt. Door een landing na het springen van een hindernis zou dit kunnen. De pees beschadigt meestal een klein stukje, je hebt het dan vaak niet door. En dan ineens vormen die kleine beschadigingen een scheur. Pezen kunnen ook beschadigd worden door oververhitting of een infectie.

Hoe herken je peesblessures in een vroeg stadium?

Allereerst moet je je paard goed leren kennen. Leer de basis van zijn anatomie en controleer elke dag zijn benen. Soms is er een onderhuidse zwelling te zien. Door te stappen en te koelen verdwijnen veel zwellingen weer na een paar dagen; dat geldt ook voor sommige zwellingen van peesblessures. Maar dat deze zwelling afneemt, betekent niet gelijk dat het been weer volledig belastbaar is. Hoe pijnlijk een plek is, geeft geen goede indicatie van de blessure. De meeste peesblessures zijn namelijk niet pijnlijk.

Denk goed na over het werk wat je paard doet en wat op zijn beweging een reactie zou kunnen zijn. Zijn er bijvoorbeeld pezen die meer worden belast? Het kan ook zijn dat hij in verzet gaat. Misschien omdat hij de oefeningen lastig vindt, maar het kan ook zijn dat het pijnlijk is. Bij twijfel is het handig een paardenarts in te schakelen. Door middel van een scan kunnen de kleinste beschadigingen al worden opgemerkt.

Hoe ga je met de peesblessure om?

De juiste behandeling is cruciaal en verschilt per geval. Het moet eerst duidelijk worden wel deel van welke pees geblesseerd is en in welk stadium het zich bevindt. De eerste fase is de ontstekingsfase. Het lichaam ruimt hierin het kapotte weefsel op. Een reactie hierbij is: pijn, een zwelling en warmte van de pees. Dit duurt meestal anderhalve week tot drie weken. Belangrijk hierbij is meerdere keren per dag koelen en geen beweging geven. Daardoor kan de blessure juist erger worden.

De tweede fase is de proliferatiefase. In deze fase begint het lichaam van het paard weer peesvezels aan te maken, vaak met een groot deel bindweefsel of minderwaardig collageen. Er zijn wel veel methodes om er voor te zorgen dat dit herstel beter gaat. Voorbeelden zijn stamceltherapie en PRP. Heel belangrijk in deze fase is de juiste belasting. Dit moet niet te weinig zijn, maar ook niet te veel want dat zal juist extra beschadiging aanrichten. Het koelen van de pezen is ook nog steeds nuttig.

Na zes weken volgt weer een andere fase; de remodelleringsfase. In deze laatste fase moeten de peesvezels weer grotere bundels gaan vormen en zich rangschikken in de richting van de rekkracht. De belasting van de pees staat hierbij weer centraal. Naar aanleiding van een echo kan steeds worden bepaald hoeveel belasting de pees aan kan. Deze fase kan aardig wat maanden duren. Door het herstel op een goede manier aan te pakken, kan de herstelde pees de kwaliteit van het origineel benaderen. Toch zal het nooit meer helemaal honderd procent zijn.

Nog meer wetenswaardigheden over paarden?

De volgende artikelen zijn wellicht interessant voor u:

Opzoek naar een paard?

Bent u opzoek naar een paard? bekijk dan het actuele aanbod aan paarden op BENZOO

Door: Femke Tolsma

1228 keer bekeken, 0 vandaag

Hoefzweer bij een paard

Dierverzorging, Paarden juli 13, 2016

hoefzweer

Het komt bij paarden regelmatig voor dat ze een hoefzweer hebben. Maar wat is dat zweertje in de hoef eigenlijk? En wat kan je er tegen doen?

Wat is een hoefzweer?

Een hoefzweer is een pijnlijke ontsteking van de hoeflederhuid. Het komt het meeste voor dat de ontsteking aan de zool zit of in de witte lijn, maar het kan ook iets hoger in de hoef zitten. Bij deze zweer is ook pusvorming en het kan opzwellen. Voor die zwelling is eigenlijk geen ruimte en daardoor doet een hoefzweer ook zo’n pijn. Het paard gaat er het liefst helemaal niet op staan en loopt daarom soms ineens stokkreupel.

Aan de buitenkant kun je bijna nooit iets zien van de hoefzweer. Als je je hand op de hoef legt, kan het wel zijn dat het plaatselijk wat warmer aanvoelt. Bevindt de zweer zich aan de achterkant van de hoef, dan is vaak de kootholte extra warm en verdikt. Gaat het om een hoge hoefzweer dan kan de kroonrand zijn opgezet.

Hoe ontstaat een hoefzweer?

De meest voorkomende oorzaak in de praktijk: zaagsel of houtkrullen als bodembedekking in de stal. Als het paard in de wei heeft gestaan, zijn de hoeven meestal vochtig. Daarna worden ze in de stal gezet. Net als bij net gestort beton dat te snel droogt, kunnen er krimpscheuren ontstaan. Door het zaagsel wordt het vocht uit de hoef getrokken en daardoor komen er hele kleine kiertjes in. Daar kunnen ontstekingsbacteriën in gaan zitten. Vervolgens zoekt de ontsteking een weg naar binnen. Niet bij elk paard is de hoorn even sterk. Als het wat zwakker is, hebben ze meer kans op een hoefzweer. Te laat bekappen zorgt voor scheuren in de hoef en daar kunnen bacteriën ook hun gang gaan. Ook het trappen in een steentje of een ander scherp voorwerp kan een hoefzweer opleveren.

Hoe pak je het nu aan?

Meestal komt de hoefsmid eraan te pas, maar het kan ook een dierenarts zijn. Eerst wordt er gekeken hoe het paard zijn voet ontlast. Als het waarschijnlijk een hoefzweer is, wordt de hoef eerst stukje voor stukje voorzichtig afgetast met een visiteertang.

De gevonden plek van de hoefzweer wordt zo klein mogelijk uitgesneden tot aan de hoeflederhuid. Trechtervormig, zodat de kans op uitvloeien van het ontstekingsvocht zo groot mogelijk is. In de meeste gevallen komt de pus al gelijk vrij en drupt uit de hoef. Als de zweer niet heel diep is, wordt de plek gereinigd en doet de hoefsmid er zo nodig een watje in dat eerst gedoopt is in ontsmettende vloeistof.

De druk is er meestal dan gelijk af en je kunt zien dat het paard al gelijk wat minder pijn heeft. Het is dan aan de eigenaar om het plekje zo schoon mogelijk te houden en steeds in te sprayen met een ontsmettingsmiddel. Gemiddeld is de plek na drie dagen helemaal niet meer pijnlijk. De lederhuid van de hoef is al snel weer met een laagje hoorn bedekt en het paard kan weer gewoon lopen.

Bijna alle hoefzweren zijn goed te behandelen. Na een aantal dagen goede verzorging loopt het paard weer prima op al zijn benen en is het plekje genezen. Heeft je paard nou vaak hoefzweren en staat hij op zaagsel of houtkrullen? Dan is het handig om een andere bodembedekking te overwegen, zoals stro. Goede hygiëne is altijd van belang voor de hoeven.

Op zoek naar een paard?

Ben je op zoek naar een paard? Bekijk dan het aanbod op BENZOO! Heb je zelf binnenkort een paard te koop? Plaats dan gratis een advertentie op BENZOO.

 

Door: Femke Tolsma

2007 keer bekeken, 1 vandaag

  • Schorpioenen als huisdier

    Schorpioenen als huisdier

    door op mei 9, 2016 - 0 Reacties

    Schorpioenen zijn ongewervelde, geleedpotige spinachtigen. Het lichaam bestaat uit een kop, een achterlijf en een staart. Aan de kop zitten twee grijpscharen, aan het lichaam acht poten en aan de staart een gifstekel. De grijpstaarten, de staart en het lichaam kunnen trillingen waarnemen. Soorten schorpioenen Er zijn veel verschillende soorten schorpioenen. Alle soorten zijn giftig […]

  • hondenrassen

    Hondenrassen

    door op juli 22, 2015 - 1 Reacties

    Welke hondenrassen zijn geschikt voor u? Er zijn veel, heel veel hondenrassen. Maar welk hondenras is nu geschikt voor u? Zoekt u een kleine hond of juist een grote? Is uw hond bedoeld als waakhond of gezelschapshond, of misschien wel beide? Gelukkig zijn er in de loop der tijd ontzettend veel hondenrassen ontstaan, met allemaal […]

  • Puppycursus: Onbeperkt koekjes voor brave pups

    door op mei 12, 2016 - 0 Reacties

    Een puppycursus volgen is leuk! In een kringetje zitten vijf pups en hun baasjes staan of zitten ernaast. Af en toe worden ze afgeleid door alle andere honden om hen heen, maar het grootste gedeelte van de tijd hebben ze alle aandacht voor hun baas. En voor de hand van de baas die steeds weer […]

  • Alaska konijn

    door op mei 9, 2016 - 0 Reacties

    Het Alaska konijn komt van oorsprong uit Duitsland. Het ras komt weinig voor als huisdier en wordt vooral gehouden voor tentoonstellingen en keuringen. Geschiedenis van het Alaska konijn Een Duitse fokker wilde een konijn fokken met een vacht die de Alaskavos benaderde: een zwarte vacht met witte toppen. Het konijn werd gefokt uit Duitse landkonijnen, […]

  • Hondententoonstellingen 2018

    Hondententoonstellingen 2019

    door op januari 31, 2018 - 0 Reacties

    Hierbij de agenda van Hondententoonstellingen  in Nederland. Zoals u ziet zijn er weer verschillende te bekijken in het land. Noord Brabant, Gelderland en Zuid Holland alle drie de provincies 3 shows, Limburg en Overijssel 2 shows. De rest van de provincies volgen met ieder 1 show. In Noord Holland in de plaats Amsterdam vindt dit jaar […]