Kan grondwerk paard en ruiter helpen?

Dierverzorging, Paarden april 29, 2017

Kan grondwerk paard en ruiter helpen

Als je grondwerk met je paard wil doen moeten jullie samen over een goede band beschikken, niet in de laatste plaats natuurlijk omdat het paard geen zadel en hoofdstel draagt en jij niet op het paard zit. Deze methode vergt van allebei de kanten respect en vertrouwen in elkaar. Het is dan ook zo dat grondwerk paard en ruiter dichter tot elkaar brengt. Een goede samenwerking op de grond zal leiden tot een goede samenwerking te paard.

Benodigdheden

Om grondwerk met je paard of pony aan grondwerk te beginnen is het nodig dat je over een halstertouw bezit. Deze moet zo lang zijn dat je je paard niet kunt aanraken als je met uitgestrekte armen het touw vast hebt. Zo hebben jullie beide genoeg werkruimte en zullen jullie elkaar niet over de voeten lopen. Het kan handig zijn om naast het halstertouw ook handschoenen te gebruiken, maar dit is niet perse nodig als je paard niet al te veel aan het touw trekt.

Vertrouwen

Het grote doel is om een nog betere vertrouwensband met je paard te krijgen. Als jullie op de grond uiteindelijk heel goed kunnen samenwerken dan zal dat de samenwerking tijdens het rijden ook een goede boost geven. Zorg dat je de leider bent voor je paard. Denk daarbij goed aan het verschil tussen de baas zijn en een leider zijn. Een leider zijn betekend dat jij je paard ook moet respecteren: het paard moet immers ook met jou willen werken. Wees altijd consequent en duidelijk. Verwarring is vervelend voor je paard en het kan ervoor zorgen dat hij of zij minder zin heeft om met je samen te werken. Grondwerk zorgt er voor dat het paard meer gemotiveerd is om te gehoorzamen en samen te werken. Als er van beide kanten vol vertrouwen is zal dat de samenwerking enorm goed doen.

Oefeningen grondwerk paard en ruiter

Er zijn een tal van verschillende oefeningen waar je mee kunt beginnen als je nog niet zo thuis bent op het gebied van grondwerk. De leidoefeningen zijn geschikt om mee te beginnen. Daarbij loop je naast het paard of voor het paard uit en bepaal jij het tempo, waarbij het paard zich aan moet passen aan jou. Aanraakoefeningen zijn juist weer handig voor het onderlinge vertrouwen: als je je paard overal mag aanraken zal dat betekenen dat hij je helemaal in vertrouwen heeft genomen. Bij cirkelwerk is het de bedoeling dat je het paard om je heen laat lopen in cirkels. Dit lijkt erg op longeren en kan ook als voorbereiding daarop gebruikt worden. Je gebruikt slechts je lichaamstaal om het paard aanwijzingen te geven zoals van gang verwisselen of halthouden. Met deze methode zal het grondwerk paard en ruiter nader tot elkaar brengen en zullen jullie steeds meer op elkaar ingesteld raken.

Nog meer wetenswaardigheden over paarden of paardverzorging?

Lees dan de volgende artikelen:

Opzoek naar een instructeur?

Bent u opzoek naar een grondwerkinstructeur? Bekijk dan het aanbod op BENZOO! Bent u zelf instructeur? Plaats dan een advertentie op BENZOO.

Door: Britte van Erven

1648 keer bekeken, 0 vandaag

Hoe haal je je ruiterbewijs?

Paarden maart 29, 2017

Ruiterbewijs

Iedereen die aan paardrijden doet heeft er wel eens mee te maken: onveilige situaties in het verkeer, een paard dat in paniek raakt of gevaarlijke objecten op het pad. Hoe los je zo’n situatie op? Om aan te kunnen tonen dat je als ruiter ervaren genoeg bent kun je je ruiterbewijs halen. Een automobilist heeft toch ook een autorijbewijs?

Wat houdt een ruiterbewijs in?

Als je in het bezit bent van een ruiterbewijs betekend dat dat je voldoende kennis hebt van je paard en de situaties waar je samen in terecht zou kunnen komen. Je hebt dus ook alle benodigde vaardigheden onder de knie om te gaan paardrijden en eventueel de openbare wegen samen te betreden voor een mooie buitenrit. Het is de bedoeling dat je in alle gevallen weet hoe je verantwoord met je paard op pony omgaat en hoe je je op een gepaste manier moet gedragen. Daarbij weet je ook hoe je je zo gedraagt dat je jezelf, je paard en anderen geen schade toebrengt. Naast het leren omgaan met je paard wordt er ook aandacht besteed aan de communicatie van jou met je paard. Hoe doen jullie dit en hoe kan je het verbeteren? Aan de gezondheid van je paard wordt ook gedacht: je leert bij over verschillende ziektes, voeding en de algemene verzorging.

Het examen

Heb je al genoeg ervaring? Dan kun je meteen aan het examen beginnen als je wil. Om het ruiterbewijs op zak te kunnen krijgen zal je eerst zowel een theorie- als een praktijkexamen moeten afleggen. Het theoriegedeelte bestaat uit zo’n 35 vragen (met meerkeuzeoptie) waarvan je er 28 juist moet beantwoorden. Als dit lukt ben je geslaagd voor de theorie. Voor het praktijkgedeelte leg je te paard een rijexamen af. Op een groot buitenterrein is het de bedoeling dat je enkele opdrachten goed volbrengt. Enkele punten zijn bijvoorbeeld het opstijgen en afstijgen op de juiste manier, een stukje draven, een stukje galopperen, zonder beugels rijden en enkele obstakels nemen zoals een hindernis.

Als je kan laten zien dat je alle vaardigheden onder de knie hebt volgt het laatste gedeelte van het praktijkexamen: veiligheid in het openbaar. Dit zal dus plaatsvinden op de openbare weg en deze rit is de perfecte manier om te testen of je genoeg op de verkeersveiligheid let. Hoe steek je met je paard een (druk) kruispunt over? Hoe pas je de verkeersregels toe? Als ook dit allemaal lukt heb je hem binnen: het ruiterrijbewijs dat zelfs erkent wordt door het minsterie van Landbouw, Natuur en voedselkwaliteit.

Nog meer wetenswaardigheden over paarden of paardenverzorging?

Lees dan de volgende artikelen:
Hoefijzers bij een paard, wel of niet nodig?
Pensionstal: de afwegingen
Hoefverzorging: waar moet je goed op letten?
Door: Britte van Erven

1690 keer bekeken, 0 vandaag

Pensionstal: de afwegingen

Dierverzorging, Paarden, Ponies november 21, 2016

Helaas hebben niet alle paardeneigenaren de mogelijkheid om hun paard bij huis te stallen. Daarnaast zijn er natuurlijk ook gevallen waarbij de paardeneigenaar niet fulltime de tijd heeft om voor zijn of haar paard te zorgen. In dat geval is een pensionstal voor jouw paard misschien een goede optie.

Afwegingen

Bij het zoeken naar een pensionstal kom je er al snel achter dat de keuze nog niet zo makkelijk gemaakt is. Naast dat je de beste zorg voor jouw paard wil kan een goede locatie ook van belang zijn. Als je een paardenliefhebber bent met weinig tijd of als je je paard niet bij huis kwijt kunt is het handig om voor een paardenpension dicht bij huis te gaan. Dit maakt het wat makkelijker om je paard vaak te kunnen bezoeken.

Type pensionstal

In principe kun je bij de meeste pensionstallen kiezen uit verschillende gradaties van verzorging. Zo is het bijvoorbeeld mogelijk dat de paardeneigenaar gebruik maakt van de stal en bijbehorende faciliteiten maar wel zelf de verzorging van het paard op zich neemt. Het is natuurlijk ook mogelijk dat de gehele verzorging door de pensionstalhouder word gedaan. In sommige gevallen zit het gebruik van verschillende faciliteiten bij de prijs in begrepen en soms betaal je per gebruikte faciliteit. De prijs van een pensionstal kan daarom uiteenlopen.

Faciliteiten

Bij het kiezen van een goede pensionstalling moet je ook letten over welke faciliteiten deze beschikt. Zo is zijn goede stallen en weidegang natuurlijk belangrijk. Bedenk daarbij ook of jouw paard het liefst alleen in een wei staat of bijvoorbeeld in een groep. Daarnaast kun je letten op optionele faciliteiten zoals stapmolen, paddock en wasplaatsen.

Nog meer wetenswaardigheden over paarden of paardenverzorging?

Lees dan de volgende artikelen:

Op zoek naar een paardenpension?

Bent u opzoek naar een paardenpension? Bekijk dan het aanbod op BENZOO! Heeft u zelf een paardenpension/pensionstal? Plaats dan een advertentie op BENZOO.

Door: Britte van Erven

1290 keer bekeken, 0 vandaag

Hoefverzorging, waar moet je goed op letten?

Dierverzorging, Paarden, Ponies oktober 25, 2016

Voor een paard is het belangrijk om gezonde hoeven te hebben. Door elke dag voldoende aandacht aan hoefverzorging te besteden kun je daarnaast ook een hoop problemen makkelijk voorkomen.

Dagelijkse controle

Het is belangrijk dat de hoeven van een paard dagelijks worden uitgekrabd met een hoevenkrabber. Dit moet zowel voor als na het rijden, omdat er in beide gevallen bijvoorbeeld een steentje onder de hoef vast kan komen te zitten. Met de hoevenkrabber verwijder je eventuele vastzittende steentjes, mest en ander vuil. Neem bij het uitkrabben ook even de tijd om de paardenhoef te controleren op andere zaken. Is de hoef verder in goede conditie? Zijn er geen wondjes te zien? Als jouw paard op hoefijzers loopt is dit ook een goed moment om meteen te controleren of de ijzers overal nog goed vastzitten.

Extra hoefverzorging

Er zijn paarden die van zichzelf soms droge hoeven hebben die makkelijk afbrokkelen. In dit geval is het soms handig om de hoeven in te vetten. Eén keer per week de hoeven met een kwastje insmeren met hoefvet is al voldoende. De hoeven zullen hiervan netjes gaan glimmen. Naast hoefvet en olie bestaan er ook voedingssupplementen die de hoef sterker en gezonder maken.

Een goede hoefsmid

Naast dat het belangrijk is dat je zelf elke dag genoeg aandacht besteed aan de hoefverzorging van je paard is het natuurlijk ook van belang dat je een goede hoefsmid hebt. Wanneer je paard kreupel loopt kan de hoefsmid hier vaak wat aan doen. Ook bij een nare ziekte zoals hoefzweer weet hij raad.

Nog meer wetenswaardigheden over hoefverzorging of paardverzorging?

Lees dan de volgende artikelen:

Opzoek naar een hoefsmid?

Bent u opzoek naar een hoefsmid? Bekijk dan het aanbod op BENZOO! Bent u zelf hoefsmid? Plaats dan een advertentie op BENZOO.

Door: Britte van Erven

977 keer bekeken, 0 vandaag

Hoefijzers bij een paard, wel of niet nodig?

Dierverzorging, Paarden, Ponies oktober 18, 2016

Als je aan paarden denkt, denk je al snel ook aan hoefijzers. Maar niet elk paard heeft hoefijzers. Wanneer zijn hoefijzers nodig en wanneer is het overbodig?

Waarom hoefijzers?

De voornaamste reden dat sommige paarden hoefijzers dragen is voor de bescherming van de hoef. Veel op ‘blote voeten’ lopen zou kunnen zorgen voor problemen zoals ontstekingen. De hoeven bestaan uit relatief zacht materiaal (vergelijkbaar met onze nagels) en kunnen dus snel slijten. Er zijn paarden waarbij de hoeven te snel afslijten en daarnaast ook niet snel genoeg bijgroeien wanneer het paard geen ijzers draagt. In zo’n geval zijn hoefijzers zeker van belang. Wanneer paardeneigenaren veel buitenritten maken met hun paard en daarbij vaak over asfalt rijden kunnen de hoeven ook snel afslijten. Een ander voorbeeld is wanneer men veel wedstrijden starten met hun paard. Ook dan kunnen ijzers geplaatst worden met daarin kalkoenen, een soort kleine pennetjes, om niet uit te glijden in het gras. Daarnaast zijn er ook paarden die een bepaalde aandoening hebben of dreigen te krijgen waarvoor het beslaan van het paard een uitkomst kan bieden.

Nadelen

In veel gevallen is het echter helemaal niet nodig om een paard te laten beslaan. Hoefijzers kunnen namelijk ook nadelen hebben voor het paard. Wanneer het ijzer niet precies de goede vorm heeft doet het meer kwaad dan goed voor de hoef. Ook kan de beslagen hoef niet meer zo goed schokken opvangen en de doorbloeding van de hoef kan er ook op achteruit gaan. Op een harde ondergrond staat een beslagen paard ook minder stabiel. De ijzers zijn glad en het paard heeft meer kans om uit te glijden. Het is ook mogelijk dat de hoefwand verzwakt en het gevoel in de hoef verminderd. Voor de eigenaar is het natuurlijk ook vrij kostbaar. De ijzers moeten namelijk elke zes tot acht werken opnieuw worden aangebracht en daar is een hoefsmid voor nodig.

Nog meer wetenswaardigheden over hoefijzers of paardverzorging?

Lees dan de volgende artikelen:

Opzoek naar een hoefsmid?

Bent u opzoek naar een hoefsmid? Bekijk dan het aanbod op BENZOO! Bent u zelf hoefsmid? Plaats dan een advertentie op BENZOO.

Door: Britte van Erven

1184 keer bekeken, 0 vandaag

Natuurlijk bekappen of traditioneel, waar kies jij voor?

Dierverzorging, Paarden oktober 12, 2016

Natuurlijk bekappen

De traditionele manier van hoeven bekappen kennen we al sinds mensenheugenis. Sinds een aantal jaar is hiernaast ook het natuurlijk bekappen in opkomst. Over beide methodes is echter veel discussie mogelijk.

Verschillen natuurlijk bekappen of traditioneel

Bij het natuurlijk bekappen van een paardenhoef is de doelstelling om de hoef zo natuurlijk mogelijk te laten. Dit is gebaseerd op het feit dat de hoeven van wilde paarden zichzelf als het ware reguleren. Er is dan een natuurlijk evenwicht tussen de groei en de slijtage van de hoef en dit probeert men bij natuurlijk bekappen na te bootsen. Over het algemeen blijft men daarbij zo veel mogelijk van de hoef af. Ook wordt gestreefd naar een lage hiel. De hoeven worden tussen de vier en zes weken bekapt en vaak tussendoor nog bijgewerkt door de eigenaar zelf. Traditioneel bekappen gebeurt vaak door de hoefsmid. De hielen worden hoog gelaten en de zool wordt uitgehold. De hoefsmid heeft doorgaans een goede kennis van de anatomie van een paard en losse restjes snijdt hij weg. De bekapping vindt elke zes of meer weken plaats om de vorm van de hoeven goed te behouden.

Voordelen en nadelen van natuurlijk bekappen

Een voordeel van het natuurlijk bekappen is dat de eigenaar zelf tussentijds de hoeven kan bijwerken. Om een hoef natuurlijk te kunnen bekappen kunnen namelijk cursussen gevolgd worden. Helaas kan het ook risico’s met zich meebrengen als eigenaren zelf bij hun paard aan de slag proberen te gaan, al hoeft dit natuurlijk niet het geval te zijn. Voor de hoeven is het daarnaast ook goed om met grotere regelmaat te worden bijgehouden. De hoefsmid heeft vaak grote kennis van de paardenhoef en daarnaast ook veel ervaring. De kritiek op de traditionele manier van bekappen is dat het paard soms te kort wordt bekapt en dit kan leiden tot bijvoorbeeld hoefbevangenheid of gevoelige hoeven. Hoefsmid is net als natuurlijk bekapper geen beschermd beroep, dus in principe kan iedereen zichzelf bekapper noemen. Voor welke methode je ook kiest, zorg er altijd voor dat je voor iemand kiest die verstand van zijn zaak heeft.

Nog meer wetenswaardigheden over bekappen of paardverzorging?

Lees dan de volgende artikelen:

Opzoek naar een hoefsmid?

Bent u opzoek naar een hoefsmid? Bekijk dan het aanbod op BENZOO! Bent u zelf hoefsmid? Plaats dan een advertentie op BENZOO.

 

Door: Britte van Erven

1122 keer bekeken, 0 vandaag

Heeft je paard vaak blessures? Zo verminder je de kans

Dierverzorging, Paarden oktober 10, 2016

Paard met een blessure

Niemand wil natuurlijk een paard met een blessure. Er zijn genoeg maatregelen die je kunt treffen om te zorgen dat de kans daarop heel klein is.

Conditie opbouwen

Voor elk paard is het belangrijk dat zijn bespiering en conditie eerst op niveau is, wil je zwaar gaan trainen. Een jong paard uit de opfok halen en gelijk in zware training zetten is bijvoorbeeld vragen om problemen. Het is belangrijk om de bespiering van je paard geleidelijk op te bouwen. Een manier om aan de conditie en de spieren te werken is een aquatrainer. Hierbij belast je de pezen niet, maar kun je toch trainen. Ook de voeding van het paard moet je afstemmen op de hoeveelheid werk die het paard verricht.

Geen bandages

Als je blessures wil voorkomen kun je beter niet rijden met bandages. Ook al ziet het er misschien mooi uit, door bandages om de benen kan de hitte moeilijk weg. De pezen van paarden kunnen hun warmte moeilijk kwijt. Eiwitstructuren gaan zelfs kapot bij een te hoge temperatuur. Als je kort rijdt kun je bandages best omdoen, maar je kunt het beste kiezen voor peesbeschermers. Deze beschermen ook nog eens tegen aantikken.

Koelen

Tijdens een training ontstaan piepkleine scheurtjes in de peesvezels. Normaal gesproken herstellen die vanzelf tussen twee trainingen in. Tijdens dit herstel kunnen er kleine zwellingen ontstaan. Je kan de onderbenen dan het beste na het rijden ongeveer tien minuten koelen met een zachte waterstraal. Dit bevordert het herstel van de pees. Ook wanneer je al een paard met een blessure rond hebt lopen, is het belangrijk dat het gekoeld wordt.

Rustmomenten

Sommige mensen rijden vaak dezelfde oefening, omdat ze dan hopen dat het paard er steeds iets beter in wordt. Maar dit is niet slim, want er is dan een grotere kans op overbelasting. Met een zorgvuldig opgebouwd trainingsschema is dat te voorkomen. Vergeet de rustdag niet. Je kan opbouwen naar een piekmoment, maar moet het afbouwen voor herstel niet vergeten. Overbelasting is niet goed, maar ook onderbelasting niet. Zoek een balans en zorg er ook voor dat je paard elke dag buiten komt in bijvoorbeeld de wei.

Ondergrond rijbaan

Rijd je normaal gesproken op een perfecte vlakke rijbaan en moet je vervolgens tijdens een wedstrijd op een ongelijk grasveld rijden? Blessures zouden dan om de hoek kunnen komen kijken. Je kan dan het beste extra tijd nemen voor het loswerken en de duur en intensiteit aanpassen. Slimmer is om thuis al af te wisselen van bodem. Als je paard al gewend is aan verschillende ondergronden, raken de pezen er ook aan gewend.

Waak voor je paard met een blessure die terug komt

Je ziet regelmatig dat oude blessures, zoals peesblessures, terugkomen. Hoe kan het nou dat dat vaak gebeurt? Om antwoord op die vraag te krijgen moet je eerst de oorzaak van de blessure achterhalen. Dat kan bijvoorbeeld komen door de bodem, een slechte hoefbalans, enzovoort. Na de revalidatie moet je dan niet op precies dezelfde manier verder trainen. Dan weet je zeker dat de blessure vroeg of laat weer terugkomt.

Nog meer wetenswaardigheden over paarden?

De volgende artikelen zijn wellicht interessant voor u:
Tweelingveulen een leuk beeld maar een groot risico
Hoefzweer bij een paard
Gedragsdeskundige paard en mens
Dierenarstenpraktijk voor paarden “Het Montferland”

Opzoek naar een paard?

Bent u opzoek naar een paard? Bekijk dan het aanbod op BENZOO! Heeft u zelf binnenkort een paard te koop? Plaats dan gratis een advertentie op BENZOO.

 

Door: Femke Tolsma

1636 keer bekeken, 0 vandaag

Peesblessures, een boosdoener bij paarden

Dierverzorging, Paarden september 16, 2016

Peesblessures

Peesblessures bij paarden leiden altijd tot een lange revalidatieperiode. Ook is de pees bijna nooit meer in de conditie te krijgen zoals hij eerst was. Hoe kun je er het beste mee omgaan?

Een pees is de verbinding van een spier met het bot, maar verbindingen tussen twee botten worden ook wel pezen genoemd. Ze bestaan uit collageenvezels in een matrix. Die vezels vormen samen een bundel, die me anders bundels nog grotere bundels vormen. Deze ordening zorgt ervoor dat pezen in staat zijn om op een elastische manier grote trekkrachten te weerstaan.

Ze kunnen bijvoorbeeld beschadigd raken als de bundels hun elastische grens voorbij worden gerekt. Door een landing na het springen van een hindernis zou dit kunnen. De pees beschadigt meestal een klein stukje, je hebt het dan vaak niet door. En dan ineens vormen die kleine beschadigingen een scheur. Pezen kunnen ook beschadigd worden door oververhitting of een infectie.

Hoe herken je peesblessures in een vroeg stadium?

Allereerst moet je je paard goed leren kennen. Leer de basis van zijn anatomie en controleer elke dag zijn benen. Soms is er een onderhuidse zwelling te zien. Door te stappen en te koelen verdwijnen veel zwellingen weer na een paar dagen; dat geldt ook voor sommige zwellingen van peesblessures. Maar dat deze zwelling afneemt, betekent niet gelijk dat het been weer volledig belastbaar is. Hoe pijnlijk een plek is, geeft geen goede indicatie van de blessure. De meeste peesblessures zijn namelijk niet pijnlijk.

Denk goed na over het werk wat je paard doet en wat op zijn beweging een reactie zou kunnen zijn. Zijn er bijvoorbeeld pezen die meer worden belast? Het kan ook zijn dat hij in verzet gaat. Misschien omdat hij de oefeningen lastig vindt, maar het kan ook zijn dat het pijnlijk is. Bij twijfel is het handig een paardenarts in te schakelen. Door middel van een scan kunnen de kleinste beschadigingen al worden opgemerkt.

Hoe ga je met de peesblessure om?

De juiste behandeling is cruciaal en verschilt per geval. Het moet eerst duidelijk worden wel deel van welke pees geblesseerd is en in welk stadium het zich bevindt. De eerste fase is de ontstekingsfase. Het lichaam ruimt hierin het kapotte weefsel op. Een reactie hierbij is: pijn, een zwelling en warmte van de pees. Dit duurt meestal anderhalve week tot drie weken. Belangrijk hierbij is meerdere keren per dag koelen en geen beweging geven. Daardoor kan de blessure juist erger worden.

De tweede fase is de proliferatiefase. In deze fase begint het lichaam van het paard weer peesvezels aan te maken, vaak met een groot deel bindweefsel of minderwaardig collageen. Er zijn wel veel methodes om er voor te zorgen dat dit herstel beter gaat. Voorbeelden zijn stamceltherapie en PRP. Heel belangrijk in deze fase is de juiste belasting. Dit moet niet te weinig zijn, maar ook niet te veel want dat zal juist extra beschadiging aanrichten. Het koelen van de pezen is ook nog steeds nuttig.

Na zes weken volgt weer een andere fase; de remodelleringsfase. In deze laatste fase moeten de peesvezels weer grotere bundels gaan vormen en zich rangschikken in de richting van de rekkracht. De belasting van de pees staat hierbij weer centraal. Naar aanleiding van een echo kan steeds worden bepaald hoeveel belasting de pees aan kan. Deze fase kan aardig wat maanden duren. Door het herstel op een goede manier aan te pakken, kan de herstelde pees de kwaliteit van het origineel benaderen. Toch zal het nooit meer helemaal honderd procent zijn.

Nog meer wetenswaardigheden over paarden?

De volgende artikelen zijn wellicht interessant voor u:

Opzoek naar een paard?

Bent u opzoek naar een paard? bekijk dan het actuele aanbod aan paarden op BENZOO

Door: Femke Tolsma

1190 keer bekeken, 0 vandaag

Veulentweeling, een leuk beeld maar een groot risico

Paarden augustus 4, 2016

Veulentweeling

Een merrie met aan haar zijde twee veulentjes. Een veulentweeling: mooi om te zien en een beeld dat echt bij de lente past. Maar het blijkt helemaal niet zo goed te zijn voor de merrie. Er zit zelfs een groot risico aan.

Geen ruimte bij een veulentweeling

In de Hoefslag vertelt Tom Stout dat er een groot risico zit aan een tweelingdracht. Hij is hoogleraar inwendige ziekten en voortplanting van het paard aan de Faculteit Diergeneeskunde in Utrecht. ‘Onderzoeken wijzen uit dat slechts een procent van alle tweelingdrachten een goede afloop kent waarbij zowel de merrie als de twee veulens er zonder problemen vanaf komen. De overige 99 procent geeft aan dat het alles behalve een bonus is als er twee veulens op komst zijn.’

Volgens Tom Stout is het gebrek aan ruimte een van de belangrijkste oorzaken van een mislukte tweelingdracht. ‘Een paard heeft een grote diffuse placenta. De aanhechting tussen baarmoeder en vruchtvliezen is niet erg intiem, daarom is een grote placenta nodig om voor genoeg voedingsstoffen te zorgen. En dat kost ruimte. In de baarmoeder is te weinig plaats voor de ontwikkeling van twee volledige placenta’s en twee veulens. Een paardenlichaam is er niet op gebouwd om twee gezonde veulens op de wereld te zetten.’

Tweelingdracht lost soms vanzelf op

Het gebeurt regelmatig dat het lichaam van de merrie het probleem zelf oplost. In de eerste zestien dagen van de dracht bewegen de vruchtblazen los door de baarmoeder. Op de zestiende of zeventiende dag nestelen ze in in de baarmoeder, bijna altijd in de basis van een baarmoederhoorn. Bij een tweeling kan het dan zijn dat ze samen in een hoorn komen of de ene in de linker hoorn en de ander in de rechter.

Bij ongeveer twee-derde komen ze naast elkaar in de hoorn te zitten. Ze zitten dan tegen elkaar en gaan concurreren. Dan pakt het voor een van de twee wel eens ongunstig uit. Die sterft af en zal oplossen in het lichaam. Er blijft dan nog één embryo over, waarna de dracht normaal door kan gaan.

Tom Stout vertelt dat het beter is om als dierenarts al vroegtijdig in te grijpen en het niet over te laten aan het toeval. Voor de zeventiende dag moet de merrie dan gescand worden. Als er een veulentweeling wordt geconstateerd, dan wordt een van de vruchtblazen kapot geknepen. Dan kan de merrie daarna één gezond veulen op de wereld zetten. Het is beter om al in te grijpen meent Stout, want het paardenlichaam lost het niet altijd vanzelf op. ‘Laat de merrie daarom altijd scannen voor de zeventiende dag, dan is ingrijpen nog simpel. Daarna vergroot het risico zich met de dag. Tot vier maanden dracht is nog in te grijpen zonder ernstig gevolg voor de merrie.’

Zelfs als een tweelingveulen levend en ogenschijnlijk sterk wordt geboren, is het gevaar nog niet geweken. De meeste tweelingen hebben veel zorg nodig, want ze zijn vaak klein en zwak. Stout wil dus meegeven dat je aan het begin van de dracht echt de merrie moet laten scannen om te controleren of het gaat om een eenling of een tweeling. En als het om een tweelingveulen gaat, laat de dierenarts dan gelijk ingrijpen. ‘Laat je niet misleiden door het romantische idee van een tweeling, want de kans dat het goed gaat is heel erg klein.’

Opzoek naar een veulen?

Bent u opzoek naar een veulen? Bekijk dan het aanbod op BENZOO! Heeft u zelf binnenkort een veulen te koop? Plaats dan gratis een advertentie op BENZOO.

Door: Femke Tolsma

1004 keer bekeken, 0 vandaag

Hoefzweer bij een paard

Dierverzorging, Paarden juli 13, 2016

hoefzweer

Het komt bij paarden regelmatig voor dat ze een hoefzweer hebben. Maar wat is dat zweertje in de hoef eigenlijk? En wat kan je er tegen doen?

Wat is een hoefzweer?

Een hoefzweer is een pijnlijke ontsteking van de hoeflederhuid. Het komt het meeste voor dat de ontsteking aan de zool zit of in de witte lijn, maar het kan ook iets hoger in de hoef zitten. Bij deze zweer is ook pusvorming en het kan opzwellen. Voor die zwelling is eigenlijk geen ruimte en daardoor doet een hoefzweer ook zo’n pijn. Het paard gaat er het liefst helemaal niet op staan en loopt daarom soms ineens stokkreupel.

Aan de buitenkant kun je bijna nooit iets zien van de hoefzweer. Als je je hand op de hoef legt, kan het wel zijn dat het plaatselijk wat warmer aanvoelt. Bevindt de zweer zich aan de achterkant van de hoef, dan is vaak de kootholte extra warm en verdikt. Gaat het om een hoge hoefzweer dan kan de kroonrand zijn opgezet.

Hoe ontstaat een hoefzweer?

De meest voorkomende oorzaak in de praktijk: zaagsel of houtkrullen als bodembedekking in de stal. Als het paard in de wei heeft gestaan, zijn de hoeven meestal vochtig. Daarna worden ze in de stal gezet. Net als bij net gestort beton dat te snel droogt, kunnen er krimpscheuren ontstaan. Door het zaagsel wordt het vocht uit de hoef getrokken en daardoor komen er hele kleine kiertjes in. Daar kunnen ontstekingsbacteriën in gaan zitten. Vervolgens zoekt de ontsteking een weg naar binnen. Niet bij elk paard is de hoorn even sterk. Als het wat zwakker is, hebben ze meer kans op een hoefzweer. Te laat bekappen zorgt voor scheuren in de hoef en daar kunnen bacteriën ook hun gang gaan. Ook het trappen in een steentje of een ander scherp voorwerp kan een hoefzweer opleveren.

Hoe pak je het nu aan?

Meestal komt de hoefsmid eraan te pas, maar het kan ook een dierenarts zijn. Eerst wordt er gekeken hoe het paard zijn voet ontlast. Als het waarschijnlijk een hoefzweer is, wordt de hoef eerst stukje voor stukje voorzichtig afgetast met een visiteertang.

De gevonden plek van de hoefzweer wordt zo klein mogelijk uitgesneden tot aan de hoeflederhuid. Trechtervormig, zodat de kans op uitvloeien van het ontstekingsvocht zo groot mogelijk is. In de meeste gevallen komt de pus al gelijk vrij en drupt uit de hoef. Als de zweer niet heel diep is, wordt de plek gereinigd en doet de hoefsmid er zo nodig een watje in dat eerst gedoopt is in ontsmettende vloeistof.

De druk is er meestal dan gelijk af en je kunt zien dat het paard al gelijk wat minder pijn heeft. Het is dan aan de eigenaar om het plekje zo schoon mogelijk te houden en steeds in te sprayen met een ontsmettingsmiddel. Gemiddeld is de plek na drie dagen helemaal niet meer pijnlijk. De lederhuid van de hoef is al snel weer met een laagje hoorn bedekt en het paard kan weer gewoon lopen.

Bijna alle hoefzweren zijn goed te behandelen. Na een aantal dagen goede verzorging loopt het paard weer prima op al zijn benen en is het plekje genezen. Heeft je paard nou vaak hoefzweren en staat hij op zaagsel of houtkrullen? Dan is het handig om een andere bodembedekking te overwegen, zoals stro. Goede hygiëne is altijd van belang voor de hoeven.

Op zoek naar een paard?

Ben je op zoek naar een paard? Bekijk dan het aanbod op BENZOO! Heb je zelf binnenkort een paard te koop? Plaats dan gratis een advertentie op BENZOO.

 

Door: Femke Tolsma

1932 keer bekeken, 0 vandaag

Gesponsorde links

  • Schorpioenen als huisdier

    Schorpioenen als huisdier

    door op mei 9, 2016 - 0 Reacties

    Schorpioenen zijn ongewervelde, geleedpotige spinachtigen. Het lichaam bestaat uit een kop, een achterlijf en een staart. Aan de kop zitten twee grijpscharen, aan het lichaam acht poten en aan de staart een gifstekel. De grijpstaarten, de staart en het lichaam kunnen trillingen waarnemen. Soorten schorpioenen Er zijn veel verschillende soorten schorpioenen. Alle soorten zijn giftig […]

  • hondenrassen

    Hondenrassen

    door op juli 22, 2015 - 1 Reacties

    Welke hondenrassen zijn geschikt voor u? Er zijn veel, heel veel hondenrassen. Maar welk hondenras is nu geschikt voor u? Zoekt u een kleine hond of juist een grote? Is uw hond bedoeld als waakhond of gezelschapshond, of misschien wel beide? Gelukkig zijn er in de loop der tijd ontzettend veel hondenrassen ontstaan, met allemaal […]

  • Puppycursus: Onbeperkt koekjes voor brave pups

    door op mei 12, 2016 - 0 Reacties

    Een puppycursus volgen is leuk! In een kringetje zitten vijf pups en hun baasjes staan of zitten ernaast. Af en toe worden ze afgeleid door alle andere honden om hen heen, maar het grootste gedeelte van de tijd hebben ze alle aandacht voor hun baas. En voor de hand van de baas die steeds weer […]

  • Alaska konijn

    door op mei 9, 2016 - 0 Reacties

    Het Alaska konijn komt van oorsprong uit Duitsland. Het ras komt weinig voor als huisdier en wordt vooral gehouden voor tentoonstellingen en keuringen. Geschiedenis van het Alaska konijn Een Duitse fokker wilde een konijn fokken met een vacht die de Alaskavos benaderde: een zwarte vacht met witte toppen. Het konijn werd gefokt uit Duitse landkonijnen, […]

  • Hondententoonstellingen 2018

    Hondententoonstellingen 2019

    door op januari 31, 2018 - 0 Reacties

    Hierbij de agenda van Hondententoonstellingen  in Nederland. Zoals u ziet zijn er weer verschillende te bekijken in het land. Noord Brabant, Gelderland en Zuid Holland alle drie de provincies 3 shows, Limburg en Overijssel 2 shows. De rest van de provincies volgen met ieder 1 show. In Noord Holland in de plaats Amsterdam vindt dit jaar […]