Belgen. Nostalgie per kilo.

Dierenarts aan het woord februari 2, 2017

Belgen.

Belgen. | nostalgie per kilo

Belgen nostalgie per kilo. Het is niet zoals het hoort voor een dierenarts, maar ik moet bekennen dat ik een zwaar favoriet ras heb. Met de nadruk op zwaar. Sorry, fokkers van elegante Welshjes, topspringpaarden en diepzwarte Friezen. Voor mij zijn het Belgen. De trekpaarden wel te verstaan. Mastodonten uit voorbije tijden. Vroeger functioneel op een eindeloze akker vol zware klei. Nu te groot, te zwaar, te lomp voor bijna alles.

Ook voor mij als dierenarts. Hoe vaak heb ik niet lachende omstanders gehad die mij adviseerden beslist een badmuts te gebruiken als ik een Belg moest opvoelen. Nachtmerries als ik een kreupel trekpaard als patiënt heb. Te kleine armen als er iets mis gaat bij een verlossing. Kortom, een postuur om diep ontzag voor te hebben.

Met de eigenaren kan ik beter uit de voeten. Veelal oude boeren die uit heimwee nog een paar Belgen op het land hebben. Met nog steeds de nuchtere kijk van een boer voor zijn werkpaard. Hard, dat wel. Met de door mij verfoeide neiging de staarten eraf te halen. Met weinig mededogen voor de hengstveulens. Daar maakte je veulen worst van. Zoals schattige kalfjes en lammetjes ook gewoon in de pan eindigen.

Sommige Belgen hengsten krijgen het beter en komen op de keuring terecht. Niet zo’n massale happening als bij de rijpaarden. Meer iets voor een klein groepje liefhebbers. Wel  een speciaal groepje. Een paar jaar achtereen vroeg men mij voor de belangrijke post als veearts, waarbij de controle op de, zeer zichtbare,  aanwezigheid van 2 ballen zo ongeveer mijn belangrijkste taak was. Ouderwets veearts. Om 11.00 uur s ochtends werd ik vriendelijk uitgenodigd voor de eerste jenever bij de koffie. Ook de dikke bolknak sloeg ik af. Jammer, want het heeft wel wat, zo’n gezelschap met kleine glaasjes en grote sigaren op de vroege ochtend. Terwijl het toch leek alsof het gezelschap ’s middags nog fris en fit de rond daverende hippische tonnen kon beoordelen.

Door die speciale kijk op hun paarden krijg je af en toe ook hele speciale klachten voorgelegd.

Zo werd ik een aantal jaren gebeld door een nieuwe klant met de mededeling: Mien Belg dut ut niet. Hier in de streek gebruiken koeienboeren die uitdrukking nog wel eens als de koe geen melk geeft. Verder kan het ongeveer alles zijn.

Het leek me die ochtend  een welkome afwisseling van de stress op een grote dressuur stal. De verrassing was nog groter dan ik dacht. Ik maakte een reis van minstens 50 jaar terug in de tijd. Van de waan van de hedendaagse dressuur mode terug naar wapperende korsetten aan de waslijn. Geweldig.

Voor het kleine niet verbouwde boerderijtje stond een Belgen merrie met veulen met een wat on-Belgisch mager uiterlijk. De boer en boerin ontvingen me hartelijk en legden uit dat het veulen het niet deed. Of het wel dronk? Hadden ze niet meer gezien. Indachtig de koeien wilde ik eerst maar het uier van de merrie controleren. Dat leek veel te vol. Of dat ook echt  zo was kreeg ik niet mee, want voor die tijd zwaaide een harige boomstam rakelings voor mijn neus. Maar goed dat die dames niet zo snel als dressuurpaarden zijn. Na verdoving en een praam was de diagnose makkelijk, een forse uierontsteking.  Iets wat een makkie is voor de hedendaagse antibiotica.  Eindelijk iets wat ik bij Belgen makkelijk kon oplossen. Alleen het veulen moest wat extra’s hebben. Een veulen de fles geven is iets voor boerinnen.  Voordat ik het haar ging uitleggen moest ze wel even de was binnen halen want het begon te regenen. Helaas, daar gingen de korsetten.

Na een paar dagen belde ze me, alles was gelukt en “hie huppelt weer deur de wei”. Vrije vertaling van: Hij doet het weer?

Nb. In de tijd dat ik dit schreef was het couperen van staarten bij paarden nog niet verboden. Nu wel. Maar helaas wordt dit verbod met voeten getreden door de Belgen fokkers en hun juryleden. En blijkbaar helpt dat borreltje s’ochtends ook niet om de staarten op de keuring vrolijk te laten wapperen.

Aan het woord:

Dierenarts: Gonnie Smeenk
Dierenartsenpraktijk voor paarden “het Montferland”
Komperwijkweg 2
7036 AR Loerbeek

Voor meer informatie over het Belgen klik hier.

 

573 keer bekeken, 1 vandaag

De Dierenarts aan het woord: Romantiek met mijn verjaardagsvisite

Dierenarts aan het woord mei 30, 2016

Dierenarts

Als je in je eentje werkt, wordt je als dierenarts elke dag geacht voor je klanten klaar te staan. Jarig of niet, een pony moet geholpen worden. Ook al betekend dat een lange rit door kronkelige ­weggetjes. Mijn visite die beslist te veel naar James Herriot kijkt, vond zoiets het toppunt van romantiek. Alles voor het zieke dier!

Enkele van mijn familie en vrienden lieten het borreltje graag staan om met me mee op pad te gaan. Gelukkig was ik zelf bij de koffie blijven steken. In de avondschemering een verlaten boerderij in de binnenlanden van de Achterhoek zoeken vereist een helder hoofd.

Aan het einde van de tocht wachtte ons een plaatje van een Saksische boerderij. Het scheefgezakte rieten dak, het rommelige erf en de ineen gezakte schuur konden de oh’s en ah’s van mijn visite niet tegenhouden.

De patiënt en de dierenarts

De patiënt bleek midden op de deel te staan. Althans, als je het enorme tafelkleed met voor en achter dikke plukken haar zo kon noemen. Zo verbaast als wij naar het tafelkleed keken, zo verbaasd keken de kalfjes in de stal naar ons. Uit alle hoeken kwamen kinderen, oma’s, een opa en een vader en een moeder. Die ons op hun beurt ook weer aanstaarden. Ik legde kort uit dat ik jarig was en wat van de visite had meegenomen. Dat was prima.

De diagnose van de dierenarts

Nu de patiënt, die bleek al een paar uur een soort koliek aanvallen te hebben. Volgens de ene oma in een rolstoel was het beest nog nooit zo ziek geweest en hadden ze hem eerst maar eens lekker warm gehouden met een tafelkleed om zijn lijf. Maar het kleed had zijn werk niet echt goedgedaan.
De pijn bleef. Het beestje staarde met laaghangend hoofd voor zich uit. Af en toe kreunde het wat. Het leek me verstandig eerst een pijnstiller te geven om zijn buikpijn wat te verlichten om daarna verder op zoek naar de oorzaak te gaan. Met dat ik de naald in het bloedvat stak liet het pony zich vallen. Maar dit keer was het geen koliek meer. Het viel plat op zijn zij, draaide zijn ogen weg en begon met zijn benen te trekken.
Onmiskenbaar de stuiptrekkingen van een dier dat met zijn laatste ogenblikken bezig is.

De tragiek

Het gekakel van mijn publiek, bestaande uit verjaardagsvisite en de boerenfamilie verstomde plotseling. Alle ogen richtte zich van de zieltogende pony naar mij en terug. In een poging om nog iets te redden snelde ik naar de auto om wat spullen te pakken. Maar het enige wat echt hielp was de euthanasiespuit om de doodstrijd te verkorten. Langzaam werd het de toeschouwers duidelijk dat dit toch wel heel ernstig was. Links en rechts begonnen de kinderen te sniffen en ook oma pinkte een traantje weg.

Mijn visite keek elkaar bedremmeld aan.
Zo verging het James Herriot nooit!

Na me ervan overtuigd te hebben dat de pony echt dood was sleepte ik het zware tafelkleed er af. Misschien was eronder de reden voor zijn plotselinge dood te vinden. Er bleef niet veel over. Een mager schonkig pony’tje dat zijn beste jaren al achter zich leek te hebben. Hoe kan dat nou gebeuren vroeg Opa. Oma benadrukte nog een keer dat hij altijd zo gezond was geweest. Tja, voorlopig stond ik voor een raadsel. En gisteren heeft hij nog
appelschillen van me gehad, melde één van de kinderen. Mijn visite zei helemaal niks. Het verlossende woord kwam van de boerin:

“In 36 jaar nooit ziek en nou dit! Aan 36 jaar vredig grazen was een eind gekomen.
Een bijzonder einde onder grote publiekelijke belangstelling.
Het grote tafelkleed kon er weer overheen.”

Nazorg hoort ook bij het vak

Aan de familie beloofde ik de ochtend erna terug te komen om de nodige formaliteiten te regelen. Mijn zo naar romantiek verlangende verjaardagsvisite kroop de auto weer in. Allemaal wierpen ze nog een blik op het tafelkleed midden op de deel. Hoe is dat toch mogelijk na 36 jaar!!

Aan het woord:
Dierenarts: Gonnie Smeenk
Dierenartsenpraktijk voor paarden “het Montferland”
Komperwijkweg 2
7036 AR Loerbeek

1073 keer bekeken, 1 vandaag

Gesponsorde links

  • Schorpioenen als huisdier

    Schorpioenen als huisdier

    door op mei 9, 2016 - 0 Reacties

    Schorpioenen zijn ongewervelde, geleedpotige spinachtigen. Het lichaam bestaat uit een kop, een achterlijf en een staart. Aan de kop zitten twee grijpscharen, aan het lichaam acht poten en aan de staart een gifstekel. De grijpstaarten, de staart en het lichaam kunnen trillingen waarnemen. Soorten schorpioenen Er zijn veel verschillende soorten schorpioenen. Alle soorten zijn giftig […]

  • hondenrassen

    Hondenrassen

    door op juli 22, 2015 - 1 Reacties

    Welke hondenrassen zijn geschikt voor u? Er zijn veel, heel veel hondenrassen. Maar welk hondenras is nu geschikt voor u? Zoekt u een kleine hond of juist een grote? Is uw hond bedoeld als waakhond of gezelschapshond, of misschien wel beide? Gelukkig zijn er in de loop der tijd ontzettend veel hondenrassen ontstaan, met allemaal […]

  • Puppycursus: Onbeperkt koekjes voor brave pups

    door op mei 12, 2016 - 0 Reacties

    Een puppycursus volgen is leuk! In een kringetje zitten vijf pups en hun baasjes staan of zitten ernaast. Af en toe worden ze afgeleid door alle andere honden om hen heen, maar het grootste gedeelte van de tijd hebben ze alle aandacht voor hun baas. En voor de hand van de baas die steeds weer […]

  • Alaska konijn

    door op mei 9, 2016 - 0 Reacties

    Het Alaska konijn komt van oorsprong uit Duitsland. Het ras komt weinig voor als huisdier en wordt vooral gehouden voor tentoonstellingen en keuringen. Geschiedenis van het Alaska konijn Een Duitse fokker wilde een konijn fokken met een vacht die de Alaskavos benaderde: een zwarte vacht met witte toppen. Het konijn werd gefokt uit Duitse landkonijnen, […]

  • Hondententoonstellingen 2018

    Hondententoonstellingen 2019

    door op januari 31, 2018 - 0 Reacties

    Hierbij de agenda van Hondententoonstellingen  in Nederland. Zoals u ziet zijn er weer verschillende te bekijken in het land. Noord Brabant, Gelderland en Zuid Holland alle drie de provincies 3 shows, Limburg en Overijssel 2 shows. De rest van de provincies volgen met ieder 1 show. In Noord Holland in de plaats Amsterdam vindt dit jaar […]

Er zijn geen trefwoorden gevonden.